cnshzl

lisede biri vardı o zaman bu kadar olgun bu kadar düşünceli olabilmesine karakterinin bu kadar gelişmiş olabilmesine şaşırırdım biraz garip bir duygu belki ama ölünce cenazeme kimler gelir diye düşünürdüm o zamanlarda okuldan tanımadığımız bir kız öldü hiç tanımadığımız halde ”O” hadi gidelim diye herkesi bir araya toparlamaya çalışmıştı vay be dedim kimse gelmezse ”O” kesin gelir aradan yıllar geçti o yıllarda hayatımda vazgeçilmezler arasında olmuştu bende öyle olduğumu sanıyodum hayatımdaki en acı günlerden birinde haberinin olmasına rağmen gelmeyi bırak ağzını açıp tek kelime etmedi dayanamam üzülürse gibi bahanelere sığındığına eminim ama hiç birşey dememesi kadar kötü hissettiren hiçbir şey yok burdan çıkardığım sonuç ya ben onu hiç tanıyamadım ya da o son bir yıl içinde çok değişti insan bunu kendine yapar mı bu kadar mı değişir ?

‎”Eskisi kadar özlemiyorum seni,
Ve ağlamıyorum olduk olmadık zamanlarda..
Adının geçtiği cümlelerde, gözlerim dolmuyor..
Yokluğunun takvimini tutmuyorum artık.
Biraz yorgunum..